DIY-plagiaat

Vrijdag zag ik dit leuke idee bij Mme Zsa Zsa. Dit wilde ik ook in huis! Die chocolaatjes in die kalenders die je kan kopen zijn inderdaad echt maar vies, dus een zelfgemaakte aftelkalender, gevuld met fruitella's, zou wel in de smaak vallen. Als ik naar de bedenker verwijs, is het geen plagiaat he! 

Vrijdagavond gingen Raf en ik aan het kleuren (en ik daarna nog alleen aan het knippen en plakken).

Het resultaat hangt aan onze deur in de living. Gelukkig kan Raf nu nog even zijn schoen zetten en stopt Sinterklaas daar chocoladecenten in. Ik weet niet hoe ik hem anders zou kunnen tegenhouden aan de sterren te komen. ('mama, mag ik nu een ster opendoen?' hoor ik minstens 10 keer per dag) 1 december leek nog nooit zo ver weg (misschien een aftelkalender maken voor wanneer we kunnen starten met de aftelkalender? ;-) )

Mettevie

Rijmenam kent een leuke traditie, mettevie, wat zoveel betekent als Sint-Maartensvuur. Dit jaar was mettevie aan haar 37ste editie toe met volgend programma:


18 u.: verzameling aan 't Smiske - iedereen, jong én oud, wordt verzocht voorzien te zijn van een lichtje: een uitgeholde biet met een kaars erin, een lampion, een stallantaarn, ...
18.15 u.: vertrek van de lichtstoet door het dorp (onder politiebegeleiding)
19 u.: ontsteking van het Mettevie
Nadien kan je nog gezellig nakeuvelen in 't Smiske waar iedereen welkom is. Er wordt gezorgd voor pensen met appelmoes en de nodige dranken.
Alle kinderen onder de 12 jaar krijgen een gratis consumptie!


Ik herinner me nog goed de keren dat we naar het Smiske gingen op 11 novemebr in mijn kinderjaren. Het begon met een bezoekje aan een boer in het dorp om bieten te halen. Dan werden mesjes, appelboren en ijzerdraad bovengehaald om de bieten tot leven te brengen met mooie gezichtjes en figuurtjes en te voorzien van een handig systeem om deze mee te dragen. 
Connecties met boeren hebben we niet meer, maar ons mama had gelukkig nog een pompoentje in huis. Mijn creatieve man maakte daar een prachtige lantaarn van. Na een mooie lichtstoet bewonderden we het grote vuur (veel oohs en aahs van de kinderen) en aten we nog een lekkere pens met appelmoes. Meer moet dat niet zijn!

alternatief voor speleologie

Zondag gingen de mannen 'een grot doen'. Naast canyonning en via ferrata zijn grotten ook één van de lievelingssporten van de mannen van de Notebaert-zusjes. 'Het gaat niet lang duren', 'We zijn snel weer thuis' verstaan wij ondertussen als 'doe gerust een hele dag iets, want we zijn pas 's avonds terug' :)
Met een abonnement voor planckendael hebben wij ook altijd iets te doen. Deze keer gingen we naar de Antwerpse Zoo en wel met de trein! Voor de kinderen is de reis met de trein een activiteit op zich en met 5 kinderen waarvan 1 in een buggy en 2 op een loopfiets is dat toch echt wel een beetje reizen. Opstappen en afstappen is wel even spannend.
Het station van Antwerpen was een schot in de roos met haar verdiepingen vol roltrappen. Met een buggy op de roltrap gaf mij weer even het gevoel van spanning dat ik had als ik als kind een roltrap op moest. De roltrappen waren zo'n succes dat we nog maar eens extra helemaal tot beneden gingen om dan weer alle roltrappen naar boven te kunnen nemen.
Na de zoo een McDo en dan de trein terug!

Welkom nieuwe vriend

Dit jaar werd ik 30, iets wat ik niet graag zag komen (zeker niet als ik dan ook al 5 grijze haren vond) en wat ik zeker ook niet wilde vieren. Als ik 40 word zal ik dit waarschijnlijk beter kunnen relativeren, maar voorlopig vond ik die 30 echt een vreselijke mijlpaal. Gelukkig heeft jarig zijn zo ook zijn voordelen: kadootjes! En op naaivlak was er dit jaar wel een heel bijzonder kadootje, een overlock! Ik zou hem gerust een nieuwe beste vriend kunnen noemen, mijn Bernina 800DL.

Na de 2 hoodies voor Raf, maakte ik er ook één voor mezelf. Een eerste kleedje voor mezelf rolde er ook al snel onderuit. De kinderen kregen elk twee nieuwe T-shirts. Naaien was nog nooit zo gemakkelijk! Welkom nieuwe vriend!!

hoodie voor mezelf

kleedje voor mezelf

T-shirts voor de kinderen

Al eens oefenen

Sinds maandag zit Raf in de klas van juf Hilde. Je moet weten dat dat niet zomaar een klas is. Er is een huisje (met deurtje en ramen, keuken, strijkhoek, winkeltje,...), een 2de verdieping (met eronder een echt autostuur, een echte draagbare telefoon,...) en natuurlijk allerlei soorten andere leuke speelhoeken. Ok, zeg je misschien, is dat dan niet gewoon een leuke kleuterklas? Nee hoor, het beste moet nog komen! Vanaf dat verhoog moet je ook terug naar beneden kunnen. Natuurlijk! En in de klas van juf Hilde kan dat met een GLIJBAAN! De kennismaking de laatste donderdag van augustus kon dus op zijn zachtst gezegd een succes genoemd worden. Raf maakte ineens ook voor het eerst een tekening van mama en papa!
En hoe ging dan die eerste schooldag? Uiteraard zonder enig probleem!

op de glijbaan

om de liedjes en versjes te oefenen (met micro!)

papa

mama

Op blote voeten

De laatste zaterdag van de grote vakantie trokken we er nog eens op uit. Dit keer namen we onze wandelschoenen niet  mee, want we volgden het blotevoetenpad. Onze voetjes voelden heel veel verschillende ondergronden, wat goed zou zijn voor de bloedsomloop, maar wat vooral heel plezant en gevariëerd was. 2 mama's en 5 kinderen hadden een heerlijke dag op blote voeten.

verschillende ondergronden onder onze voetjes

in het middelpunt van de doolhof, alle voeten!

Kabouter Raf

De voorbije week heb ik heel veel plezier beleefd aan het maken van 2 truitjes voor Raf. Uiteraard kwam de inspiratie van hier. Hetzelfde gevoel van voldoening als hier en hier. Kei veel dus! Soms maak je iets en ben je tevreden, maar soms maak je iets en zie je al tijdens het maken dag het helemaal wordt wat je wil, zalig! En dat was deze keer zo. Terug heel veel naaikriebels dus! En misschien binnenkort ook met de overlock! Welke? Dilemma!!

2 GEWENSTE gasten

Na die 500 ongewenste gasten van vorige week, waren we heel blij om ook 2 dagen te kunnen genieten van het gezelschap van 2 gewenste gasten, oma en opa!

500 ongewenste gasten

Vorige zaterdag laadden we de auto in om op vakantie te vertrekken. We kozen dit jaar voor een plekje waar we al eerder geweest waren, met een baby van 9 maanden vonden we dat dat wel mocht. En niet zomaar een plekje, onze favoriete, rustige schaduwrijke camping aan de Cèze met stenenstrand, dus mogelijkheden om te spelen en te zwemmen met hopen met in de omgeving mooie dorpjes met leuke markten. De namiddag voor vertrek moesten nog een aantal aankopen gedaan worden en bij het instappen zag ik de eerste van vele bij Raf, een windpok. Lowie had ze ruim 2 weken geleden gekregen dus de kans was groot dat Raf ze ook zou krijgen, maar naarmate de dagen vorderden groeide de hoop dat ze toch niet zouden doorbreken. Helaas! Het lot is het lot, dus we vertrokken met 500 onwelkome gasten! Hartzeer dat onze flinkerd voorlopig niet in de rivier zou mogen zwemmen maakte plaats voor alternatieven: varen met de boot, spelen in fonteinen, naar de markt en steenkastelen (alternatief voor zandkastelen) bouwen. De eerste week was al zalig, de tweede belooft nog beter te worden, want 400 van die 500 gasten zijn alweer verdwenen, dus zwemmen dat we zullen de komende week!!

Een try-out zoals ze zeggen

Gisteren oefenden we al eens in de tuin wat we binnenkort op vakantie zullen doen. De jongens waren door het dolle heen (Raf vooral :) ). Nog van dat!!

Kiezen welke tent we meenemen

klaar voor de nacht

klaar voor de nacht 2

de kinderen slapen nog als ik naar het werk vertrek

Op sletsen?

Vandaag was het een van die dagen op het werk dat het wel past om wat chiquer  gekleed te zijn. Zelfs de ultralhoge schoenen die ik in het weekend gekocht had en die eigenlijk misschien niet het meest comfortabel zijn voor een hele dag werken, konden vandaag wel. De weg van de parking naar mijn bureau is toch wel een eindje, dus ik vertrok op mijn (oude) birkenstocks en stak de mooie schoenen in een zakje om mee te nemen. Na 15 minuten rijden ontdek ik dat dat zakje niet naast mij in de auto staat, maar nog thuis ligt, help! Het is vandaag echt geen dag om birki's te dragen op het werk en tijd om terug te rijden is er niet!! Gelukkig heb ik collega's met dezelfde schoenmaat en een later vertrekuur! Bedankt voor de depannage, MJ!!😉

Jarig, maar nog niet voor echt

Sinds Raf naar school gaat krijgen we heel vaak dezelfde dingen te horen: zoela was jarig, we hebben cakejes gegeten en sampanje gedronken, we hebben vuurwerk gedaan, ferris was jarig......., jaan was jarig....... Hoe verder het jaar vorderde, hoe minder enthousiast Raf werd, want 'ik wil nu ook wel eens verjaardagen hoor mama!'. Raf verjaart in augustus, maar in de klas kon het al wat vroeger, gelukkig maar! Cakejes werden gebakken en versierd en Raf kreeg een mooie kroon van juf Katrin! Lowie mocht ook eens passen :)

Meer van dat

Veeeeeel genaaid de laatste tijd (toch voor mijn normen).
De jacobbroek werd zo goed bevonden dat ze opnieuw en opnieuw gemaakt werd.
In 't rood en in 't geel (korte en lange broek)
T-shirten voor Raf
truitje voor Lowie
T-shirt met apen voor Lowie

Mijn eerste Jacob

Dat Jacobpatroon, wat een zaligheid! Ben zelden zooooo blij geweest met het eindresultaat. Tijd voor massaproductie dus. Heb bij habiba alvast groene en rode gabardine gehaald. Ze hadden ook turquoise, mooi vond ik. Zou dat ook gaan voor een jongen?

Hier alvast mijn eerste:

Sneeuwpret

 De beelden spreken voor zich!
filmpje1

filmpje 2

De pot op!

Na de krokusvakantie gaat Raf voor het eerst naar de kleuterschool. Alsof dat op zich nog niet spannend genoeg is, gaat daar iets aan vooraf, iets lastig, de potjestraining. Zondag zijn we vol goede moed gestart. Pamper werd ingeruild voor onderbroek en er werd een beloningssysteem geknutseld. Nu 5 dagen later zitten we al aan het 2de beloningsblad, dus we kunnen het een succes noemen. Alleen die bruine vakjes, daar plakt nog maar 1 sticker... Hoe doen/ deden jullie dat, die potjestraining?