Over tips en zien en zoeken

Lange ritten vragen veel variatie. 1870 km kan wel als lang beschouwd worden. We rijden nu niet naar Spanje, maar terug naar huis. Dat scheelt. Elke, Joris, Vic, Sam en Bas zijn nog daar voor 1 dag. Wij zijn vanmorgen vertrokken. 'Waar zijn Elke en Joris?' 'Nog in Spanje schatje. 'Zijn we er bijna? Hoe lang nog?' 'Nog heeeeel lang, schatje, we moeten nog de hele dag rijden en dan ook nog wat in de nacht.'

Naast de iPad die hier heel populair is (vol toffe films die nooit bekeken worden, pingu blijft zelfs de 7de keer beter dan eender welke andere film) bedenkt Raf zelf het ene na het andere autospel. Ik zie, ik zie wat jij nog niet ziet... En ik geef al een tip... Mama en papa verdienen veel punten en als er eentje op kop komt, mag die even niet meespelen. Het moet eerlijk blijven he!

Mijmeren voor het slapengaan

Voor het slapengaan praat ik met Raf altijd even over de voorbije dag. 'Wat vond je het leukste vandaag?' Het antwoord luidt dan 'dat ik een spidermanband gekregen heb', 'dat ik van de kant in het zwembad ben gesprongen', 'dat ik zottekes gedaan heb in het zwembad', ... Ik vraag ook wat hij vandaag niet zo leuk vond: 'dat ik gevallen ben', 'dat ik zo lang in die stad moest wandelen',...

Vandaag volgde spontaan: 'wat ik het aller aller leukste vind is dat we hier samen in Spanje zijn'. Heerlijk die samenvatting van mijn lieve kleuter!

Zijn we nu in Spanje?

'Gaan we nu naar Spanje mama? Het is nu toch grote vakantie! In de grote vakantie gingen we toch naar Spanje? Waarom vertrekken we nu niet?' Deze vraagjes stelde Raf sinds de dag dat hij de klas van juf Hilde voor de laatste keer uitliep. Een paar dagen later was het dan eindelijk zover, 1870 km voor de boeg. Vol goeie moed begonnen we er aan. Net vertrokken (lees nog in onze eigen straat) kwam de eerste vraag: 'zijn we nu in Spanje?'