De pot op!

Na de krokusvakantie gaat Raf voor het eerst naar de kleuterschool. Alsof dat op zich nog niet spannend genoeg is, gaat daar iets aan vooraf, iets lastig, de potjestraining. Zondag zijn we vol goede moed gestart. Pamper werd ingeruild voor onderbroek en er werd een beloningssysteem geknutseld. Nu 5 dagen later zitten we al aan het 2de beloningsblad, dus we kunnen het een succes noemen. Alleen die bruine vakjes, daar plakt nog maar 1 sticker... Hoe doen/ deden jullie dat, die potjestraining?

MoonDough: een revelatie

 Op een woensdagsmiddag ergens eind 2012 leerden we iets nieuws kennen. U kent allemaal de klassieke plasticine? Super tof voor de kinderen, MAAR droogt uit, wordt vies en achteraf plakt alles vol en zit je op je knieën alles van de grond te schrapen. Wel, ik heb voor u de oplossing: MoonDough! Als het op de grond valt is het eigenlijk gewoon stof, dus met de stofzuiger zo weg en geen geplak! En dan heb je het nog niet gevoeld! Ik kan er zelf ook goed mee spelen, wat een zaligheid in je handen! Wat leuk dat Raf een ijsset en hamburgerset kreeg van meter Elke met nieuwjaar!

Dikke vrienden

Raf heeft een beste vriend, zijn neefje Bas ( een grote jongen van 3 jaar, zo zegt Bas minstens 10 keer per dag). In de kerstvakantie kwam Bas eens spelen en logeren. Daar werd al een tijdje hard naar uitgekeken! Na wat buiten spelen en een korte wandeling werd het weer toch te slecht en moesten we genoegen nemen met een binnendag. Daar werd ook flink gespeeld met auto's en kokeneten.
Onze dagen zijn tegenwoordig verrijkt met potjestraining. 'Potjes zijn voor grote jongens', zeg ik elke keer tegen mijn 2- jarige. Die grote jongen van 3 jaar ging op de grote WC, 'want potjes zijn voor baby's he Hanneke' aldus Bas. Nu wil die 2- jarige liefst ook boven de WC hangen.
In de namiddag gingen we koekjes bakken, zandkoekjes naar het recept van de koekjesfee. 2 enthousiaste kinderen kwamen tot dit resultaat:

een flinke jongen van 2 jaar

een grote jongen van 3 jaar

een flinke mama van 29 jaar

een vrolijke Lowie van 2 maanden en nog wat

voor

na 1

na 2

Raf en de mafra

Zaterdamiddag mocht Raf gaan spelen bij de Mafra, terwijl Bob, Lowie en ik de laatste kerstkadootjes verzamelden. De Mafra, dat is een buurtwinkeltje uit mijn kindertijd dat al lang niet meer bestaat, maar dat is ook een fantastisch duo: mijn zus Maaike en haar man Frank. Raf heeft super gespeeld en kwam ook met deze fantastische knutselwerkjes naar huis. Kijk maar mee!

De engel heeft de weg naar de top van onze kerstboom al gevonden!

Dankjewel Mafra!
Veel lieve groetjes van BH

1 van die heerlijke woensdagen

Sinds oktober ben ik in moederschapsrust ( bevallingsverlof) en dat betekent dus dat ook Raf lekker gezellig thuis mag blijven bij mama en de baby ( voor Raf blijft Lowie 'baby', we hebben nochtans al veel geoefend om er Lowie van te maken:) ).  Naast het zalige van altijd bij mama te kunnen zijn, is het natuurlijk wel jammer dat hij niet meer tussen de andere kindjes zit. Gelukkig heeft mijn oudste zus Elke al 3 super kids. Woensdagnamiddag  is haar living dus onze place to be! Raf vertrok meteen met Bas naar boven ( en ik werd vriendelijk verzocht - lees met lichte dwang buiten geduwd- de kamer te verlaten). De meisjes gingen knutselen en daar zeg ik geen nee tegen! Met servetten, lijm en yoghurtpotjes gingen we aan de slag. Gelukkig kunnen vrouwen goed multitasken, dus een baby die moet eten hoefde de knutselactiviteiten niet te onderbreken. 

En het eindresultaat mocht er zijn, al zeg ik het zelf!

Op de schoot?

Zondag was het Sinterklaasfeest op het werk van Bob. We trokken dus met onze 2 zoontjes naar het feest. Voor Lowie, 6 weken oud, was dat niet veel bijzonders, maar voor Raf was dat speciaal. Dat hij vorig jaar, toen hij 1jaar was, al eens op de schoot van de Sint gezeten had was hij al lang vergeten. Sinterklaas en Zwarte Piet waren dus nog 2 onbekenden voor hem. De voorbije week vertelden we over Sinterklaas en keken we naar 'Dag Sinterklaas' om in de sfeer te komen. Raf was enthousiast. telkens we over de Sint spraken, ripe hij er klaas achter. De dag zelf was de rij lang om de Sint te bezoeken, dus ging Raf met zijn papa in de rij staan terwijl ik Lowie ging verschonen. Bij terugkomst bleek dat de rij toch niet zo lang was. Ik had dus niet gezien dat Raf de Sint flink een handje gaf en zelfs op zijn schoot ging zitten. Bewijzen zijn er ook niet, want het fototoestel zat in mijn handtas :-)
Wel bewijzen van wat hij daar kreeg, maar die kan ik niet toevoegen ( Lowie en ik zijn nu al een week in het zienhuis own RSV, maar dat is een ander verhaal)
En wat deed Lowie dan de hele tijd? Lekker slapen in de draagdoek bij mama!

Joepie, we hebben een Lowie!

Na 39 weken en 3 dagen blij verwachten, werd op 12 oktober om 7u14 ons 2de wonder geboren, een tweede zoontje met alles erop en eraan!
Raf is de fiere grote broer van Lowie en wij genieten!

Mijn naaiwerk van de laatste maanden is de doopsuiker!