Al eens oefenen

Sinds maandag zit Raf in de klas van juf Hilde. Je moet weten dat dat niet zomaar een klas is. Er is een huisje (met deurtje en ramen, keuken, strijkhoek, winkeltje,...), een 2de verdieping (met eronder een echt autostuur, een echte draagbare telefoon,...) en natuurlijk allerlei soorten andere leuke speelhoeken. Ok, zeg je misschien, is dat dan niet gewoon een leuke kleuterklas? Nee hoor, het beste moet nog komen! Vanaf dat verhoog moet je ook terug naar beneden kunnen. Natuurlijk! En in de klas van juf Hilde kan dat met een GLIJBAAN! De kennismaking de laatste donderdag van augustus kon dus op zijn zachtst gezegd een succes genoemd worden. Raf maakte ineens ook voor het eerst een tekening van mama en papa!
En hoe ging dan die eerste schooldag? Uiteraard zonder enig probleem!

op de glijbaan

om de liedjes en versjes te oefenen (met micro!)

papa

mama

Op blote voeten

De laatste zaterdag van de grote vakantie trokken we er nog eens op uit. Dit keer namen we onze wandelschoenen niet  mee, want we volgden het blotevoetenpad. Onze voetjes voelden heel veel verschillende ondergronden, wat goed zou zijn voor de bloedsomloop, maar wat vooral heel plezant en gevariëerd was. 2 mama's en 5 kinderen hadden een heerlijke dag op blote voeten.

verschillende ondergronden onder onze voetjes

in het middelpunt van de doolhof, alle voeten!

Kabouter Raf

De voorbije week heb ik heel veel plezier beleefd aan het maken van 2 truitjes voor Raf. Uiteraard kwam de inspiratie van hier. Hetzelfde gevoel van voldoening als hier en hier. Kei veel dus! Soms maak je iets en ben je tevreden, maar soms maak je iets en zie je al tijdens het maken dag het helemaal wordt wat je wil, zalig! En dat was deze keer zo. Terug heel veel naaikriebels dus! En misschien binnenkort ook met de overlock! Welke? Dilemma!!

2 GEWENSTE gasten

Na die 500 ongewenste gasten van vorige week, waren we heel blij om ook 2 dagen te kunnen genieten van het gezelschap van 2 gewenste gasten, oma en opa!

500 ongewenste gasten

Vorige zaterdag laadden we de auto in om op vakantie te vertrekken. We kozen dit jaar voor een plekje waar we al eerder geweest waren, met een baby van 9 maanden vonden we dat dat wel mocht. En niet zomaar een plekje, onze favoriete, rustige schaduwrijke camping aan de Cèze met stenenstrand, dus mogelijkheden om te spelen en te zwemmen met hopen met in de omgeving mooie dorpjes met leuke markten. De namiddag voor vertrek moesten nog een aantal aankopen gedaan worden en bij het instappen zag ik de eerste van vele bij Raf, een windpok. Lowie had ze ruim 2 weken geleden gekregen dus de kans was groot dat Raf ze ook zou krijgen, maar naarmate de dagen vorderden groeide de hoop dat ze toch niet zouden doorbreken. Helaas! Het lot is het lot, dus we vertrokken met 500 onwelkome gasten! Hartzeer dat onze flinkerd voorlopig niet in de rivier zou mogen zwemmen maakte plaats voor alternatieven: varen met de boot, spelen in fonteinen, naar de markt en steenkastelen (alternatief voor zandkastelen) bouwen. De eerste week was al zalig, de tweede belooft nog beter te worden, want 400 van die 500 gasten zijn alweer verdwenen, dus zwemmen dat we zullen de komende week!!

Een try-out zoals ze zeggen

Gisteren oefenden we al eens in de tuin wat we binnenkort op vakantie zullen doen. De jongens waren door het dolle heen (Raf vooral :) ). Nog van dat!!

Kiezen welke tent we meenemen

klaar voor de nacht

klaar voor de nacht 2

de kinderen slapen nog als ik naar het werk vertrek

Op sletsen?

Vandaag was het een van die dagen op het werk dat het wel past om wat chiquer  gekleed te zijn. Zelfs de ultralhoge schoenen die ik in het weekend gekocht had en die eigenlijk misschien niet het meest comfortabel zijn voor een hele dag werken, konden vandaag wel. De weg van de parking naar mijn bureau is toch wel een eindje, dus ik vertrok op mijn (oude) birkenstocks en stak de mooie schoenen in een zakje om mee te nemen. Na 15 minuten rijden ontdek ik dat dat zakje niet naast mij in de auto staat, maar nog thuis ligt, help! Het is vandaag echt geen dag om birki's te dragen op het werk en tijd om terug te rijden is er niet!! Gelukkig heb ik collega's met dezelfde schoenmaat en een later vertrekuur! Bedankt voor de depannage, MJ!!😉