DIY-plagiaat

Vrijdag zag ik dit leuke idee bij Mme Zsa Zsa. Dit wilde ik ook in huis! Die chocolaatjes in die kalenders die je kan kopen zijn inderdaad echt maar vies, dus een zelfgemaakte aftelkalender, gevuld met fruitella's, zou wel in de smaak vallen. Als ik naar de bedenker verwijs, is het geen plagiaat he! 

Vrijdagavond gingen Raf en ik aan het kleuren (en ik daarna nog alleen aan het knippen en plakken).

Het resultaat hangt aan onze deur in de living. Gelukkig kan Raf nu nog even zijn schoen zetten en stopt Sinterklaas daar chocoladecenten in. Ik weet niet hoe ik hem anders zou kunnen tegenhouden aan de sterren te komen. ('mama, mag ik nu een ster opendoen?' hoor ik minstens 10 keer per dag) 1 december leek nog nooit zo ver weg (misschien een aftelkalender maken voor wanneer we kunnen starten met de aftelkalender? ;-) )

Mettevie

Rijmenam kent een leuke traditie, mettevie, wat zoveel betekent als Sint-Maartensvuur. Dit jaar was mettevie aan haar 37ste editie toe met volgend programma:


18 u.: verzameling aan 't Smiske - iedereen, jong én oud, wordt verzocht voorzien te zijn van een lichtje: een uitgeholde biet met een kaars erin, een lampion, een stallantaarn, ...
18.15 u.: vertrek van de lichtstoet door het dorp (onder politiebegeleiding)
19 u.: ontsteking van het Mettevie
Nadien kan je nog gezellig nakeuvelen in 't Smiske waar iedereen welkom is. Er wordt gezorgd voor pensen met appelmoes en de nodige dranken.
Alle kinderen onder de 12 jaar krijgen een gratis consumptie!


Ik herinner me nog goed de keren dat we naar het Smiske gingen op 11 novemebr in mijn kinderjaren. Het begon met een bezoekje aan een boer in het dorp om bieten te halen. Dan werden mesjes, appelboren en ijzerdraad bovengehaald om de bieten tot leven te brengen met mooie gezichtjes en figuurtjes en te voorzien van een handig systeem om deze mee te dragen. 
Connecties met boeren hebben we niet meer, maar ons mama had gelukkig nog een pompoentje in huis. Mijn creatieve man maakte daar een prachtige lantaarn van. Na een mooie lichtstoet bewonderden we het grote vuur (veel oohs en aahs van de kinderen) en aten we nog een lekkere pens met appelmoes. Meer moet dat niet zijn!

alternatief voor speleologie

Zondag gingen de mannen 'een grot doen'. Naast canyonning en via ferrata zijn grotten ook één van de lievelingssporten van de mannen van de Notebaert-zusjes. 'Het gaat niet lang duren', 'We zijn snel weer thuis' verstaan wij ondertussen als 'doe gerust een hele dag iets, want we zijn pas 's avonds terug' :)
Met een abonnement voor planckendael hebben wij ook altijd iets te doen. Deze keer gingen we naar de Antwerpse Zoo en wel met de trein! Voor de kinderen is de reis met de trein een activiteit op zich en met 5 kinderen waarvan 1 in een buggy en 2 op een loopfiets is dat toch echt wel een beetje reizen. Opstappen en afstappen is wel even spannend.
Het station van Antwerpen was een schot in de roos met haar verdiepingen vol roltrappen. Met een buggy op de roltrap gaf mij weer even het gevoel van spanning dat ik had als ik als kind een roltrap op moest. De roltrappen waren zo'n succes dat we nog maar eens extra helemaal tot beneden gingen om dan weer alle roltrappen naar boven te kunnen nemen.
Na de zoo een McDo en dan de trein terug!

Welkom nieuwe vriend

Dit jaar werd ik 30, iets wat ik niet graag zag komen (zeker niet als ik dan ook al 5 grijze haren vond) en wat ik zeker ook niet wilde vieren. Als ik 40 word zal ik dit waarschijnlijk beter kunnen relativeren, maar voorlopig vond ik die 30 echt een vreselijke mijlpaal. Gelukkig heeft jarig zijn zo ook zijn voordelen: kadootjes! En op naaivlak was er dit jaar wel een heel bijzonder kadootje, een overlock! Ik zou hem gerust een nieuwe beste vriend kunnen noemen, mijn Bernina 800DL.

Na de 2 hoodies voor Raf, maakte ik er ook één voor mezelf. Een eerste kleedje voor mezelf rolde er ook al snel onderuit. De kinderen kregen elk twee nieuwe T-shirts. Naaien was nog nooit zo gemakkelijk! Welkom nieuwe vriend!!

hoodie voor mezelf

kleedje voor mezelf

T-shirts voor de kinderen

Al eens oefenen

Sinds maandag zit Raf in de klas van juf Hilde. Je moet weten dat dat niet zomaar een klas is. Er is een huisje (met deurtje en ramen, keuken, strijkhoek, winkeltje,...), een 2de verdieping (met eronder een echt autostuur, een echte draagbare telefoon,...) en natuurlijk allerlei soorten andere leuke speelhoeken. Ok, zeg je misschien, is dat dan niet gewoon een leuke kleuterklas? Nee hoor, het beste moet nog komen! Vanaf dat verhoog moet je ook terug naar beneden kunnen. Natuurlijk! En in de klas van juf Hilde kan dat met een GLIJBAAN! De kennismaking de laatste donderdag van augustus kon dus op zijn zachtst gezegd een succes genoemd worden. Raf maakte ineens ook voor het eerst een tekening van mama en papa!
En hoe ging dan die eerste schooldag? Uiteraard zonder enig probleem!

op de glijbaan

om de liedjes en versjes te oefenen (met micro!)

papa

mama

Op blote voeten

De laatste zaterdag van de grote vakantie trokken we er nog eens op uit. Dit keer namen we onze wandelschoenen niet  mee, want we volgden het blotevoetenpad. Onze voetjes voelden heel veel verschillende ondergronden, wat goed zou zijn voor de bloedsomloop, maar wat vooral heel plezant en gevariëerd was. 2 mama's en 5 kinderen hadden een heerlijke dag op blote voeten.

verschillende ondergronden onder onze voetjes

in het middelpunt van de doolhof, alle voeten!

Kabouter Raf

De voorbije week heb ik heel veel plezier beleefd aan het maken van 2 truitjes voor Raf. Uiteraard kwam de inspiratie van hier. Hetzelfde gevoel van voldoening als hier en hier. Kei veel dus! Soms maak je iets en ben je tevreden, maar soms maak je iets en zie je al tijdens het maken dag het helemaal wordt wat je wil, zalig! En dat was deze keer zo. Terug heel veel naaikriebels dus! En misschien binnenkort ook met de overlock! Welke? Dilemma!!